De volgende ochtend zijn we naar het ziekenhuis gegaan om vandaaruit opgehaald te worden voor een outreach dag. Dat hield in dat we vnl. schoolkinderen op locatie hebben onderzocht. Een buurtorganisatie had ons gevraagd om hun kinderen te onderzoeken. Het is een actieve organisatie dat kinderen uit de buurt helpt met schoolwerk, boeken, medische zorg en computerlessen. Luciean en Ugita hebben bij elkaar 60 kinderen onderzocht. We werkten in een kerk wat eigenlijk een ruimte onder een huis was, afgeschermd met houten platen. Na afloop werden we door de bestuursvoorzitter uitgenodigd voor lunch en daarna zijn Ugita en ik terug naar Georgetown gegaan.
Luciean en een patientje
Ugita aan het werk
En verder, wist je dat:
- de Guyanezen altijd "goedemorgen, -middag, -avond" zullen zeggen, het is heel onbeleefd om "hoi" te zeggen
- je een tas nooit op de grond mag zetten, die hoort op een stoel of tafel te staan
- er maar 2 pinautomaten in Guyana zijn waar ik met mijn Nederlandse pas kan pinnen
- er geen deurbellen zijn: je roept "inside/upstairs/downstairs" als je bij iemand bent
- mensen niet zeggen wie ze zijn als ze je bellen, je moet aan de stem horen wie het is en de Guyanezen zijn er uitstekend in!
- we 1 telefoonboek hebben voor het hele land, voorzien van voornamen en achternamen
- als de electriciteitsrekening komt, dan heb je een paar dagen om te betalen anders wordt letterlijk de kabel naar het huis doorgeknipt
- wha happen: hoe gaat het?
- getting thru: word je al geholpen?
- me ain know: ik weet het niet
- me love she bad: ik hou heel veel van haar
- whe ye de: waar ben je?
- I done wok: ik ben klaar met werken
- me eyes run water: ik heb tranende ogen
- I lef she and golong me way: ik liet haar achter en ben weggegaan
Groet uit Guyana!