zaterdag 14 maart 2009

Pagwah

Afgelopen woensdag was Pagwah, een Hindu feest in het teken van liefde, vertrouwen en verbondenheid. Traditie getrouw is men op straat feest aan het vieren. Mensen gooien emmers water naar elkaar en er wordt met verf (poedervorm of vloeibaar) gegooid. Uiteindelijk krijg je een kleurrijk resultaat.
Wij hebben ons prima vermaakt met vrienden en buren en terwijl de vrouwen druk bezig waren de mannen te bestoken, speelden de mannen cricket op straat.
Het is een beetje een mix van ons carnaval en koninginnedag, supergezellig en uitbundig!
Rudy en ik zagen er zo uit aan het einde van de dag (onze shirts wáren wit......)



Groet uit een kleurrijk Guyana!

Atelier

een paar van mijn tekeningen en schilderijen





onder de zon

hier is niet zoveel nieuws onder de zon. Terwijl jullie afgelopen week "gewoon" aan het werk
zijn......hadden wij hier 2 dagen vrij. Dinsdag was Youman Nabi, een Moslimfeestdag (verjaardag van de profeet) en woensdag was Pagwah, een Hindu feestdag waarop iedereen buiten water en verf naar elkaar gooit.
Rudy was aan het werk bij de buren, hun huis moet geverfd worden. Hij deed het nu in het weekend en tijdens deze feestdagen om extra geld te verdienen.
En ik was thuis aan het werk. Examens moeten geschreven worden en mijn collega is op vakantie. Heb maar besloten door te werken thuis en later de dag alsnog een keer vrij te nemen.

en verder:

  • was de waterpomp (die ons water vanuit de tank beneden omhoog pompt) kapot gegaan. Zaterdag de loodgieter gebeld, t/m maandag hem niet gezien, na wat telefoontjes met de huisbazin kwam hij dinsdag............om 6.30 uur IN DE OCHTEND....................grrrrrrrrrrrrr. Pomp is wel gemaakt ;-)
  • heb ik er een nieuwe baan bij: Nederlandse les geven op het taleninstituut. Via via werd ik gevraagd of ik 2 uurtjes per week les wil geven. Op dit moment aan 1 student, in de toekomst misschien meer. Het is betaald werk dus ook die extra centen zijn meegenomen (lees: tarief van bijna 4 euro per uur ha ha; gaat lang duren voordat we rijk zijn!!!!)
  • maar.........ik kan ook wat schilderijen en tekeningen verkopen en steeds meer mensen zijn geinteresseerd. Wellicht zit hier een toekomstige kunstenares!
  • zit ik al 6 weken zonder telefoon op het werk en het begint nu echt irritant te worden
  • was de sleutel van het toilet in de Eye Clinic zoek en moest het personeel (incl mijzelf) een nieuw slot kopen.....belachelijk toch?!
  • hebben we hagelslag in de supermarkt ontdekt!!!! bijna 6 euro maar zoooooooo het geld waard!
  • is Rudy zondag jarig! hiep hiep hoera
groet uit Guyana!

zaterdag 28 februari 2009

Mashramani 2009

Geniet mee met Mashramani 2009: Carnaval in Guyana























































































Gedeeld ouderschap

Met onze hond gaat het heel goed. De buren zijn weer terug verhuisd en we delen nu het "ouderschap". Dubbele aandacht, af en toe een extra portie eten en 3 paar wakende ogen die haar goed in de gaten houden...

We hopen binnenkort de familie uit te breiden. En we zijn multicultureel, dus dit bruin meisje krijgt ze een wit broertje of zusje.


Lieve groet van ons allen

Werk update

Sinds onze terugkomst is het druk geweest. Mijn 1e werkdag bracht ik in de auto door. Charles moest naar 2 ziekenhuizen en wilde dat ik meeging. Was ik net uit Suriname gekomen, ben ik letterlijk dezelfde weg terug naar de grens gereden....Nou ja, na 11 uur waren we wél bijgepraat :-)
Het weekend bracht ik vooral ziek door en dat heeft nog een week geduurd voordat het helemaal over was. De hele week erna was er training voor de studenten, gegeven door een collega uit Pakistan. Daar was ik ook druk genoeg mee en uiteraard zijn mijn schilder- en tekenlessen weer begonnen. Tot slot hoorde ik op een vrijdag dat onze kliniek vanaf maandag verhuisd zou worden naar een andere locatie (vanwege renovatie).
Dat levert eigenlijk alleen maar problemen op. Onze oude kliniek heeft meerdere ruimtes: receptie, werkruimte en opslag, hoek voor de computer en een wachtruimte binnen en buiten. Nu zijn de receptie en de werkruimte bij elkaar in 1 ruimte met een grootte minder dan een derde van de oude kliniek. We hebben geen opslagruimte meer. De kliniek is onderdeel van een grote vergaderkamer en als deze is gebruik is kunnen onze patienten nergens zitten. Soms wordt het gebruikt voor lessen, soms voor persbijeenkomsten en soms voor kerkbijeenkomsten... ik kan je zeggen dat de muren heel dun zijn. We hebben geen telefoon meer, de toiletten werken soms en het is moeilijk concentreren met zoveel mensen in 1 ruimte. Maar klagen maakt het er niet beter op dus we gaan gewoon verder. Het goede nieuws is dat onze oude kliniek opgeknapt wordt met een nieuwe vloer, nieuwe verflaag en betere wachtruimte. Ik heb Charles min of meer gesmeekt dat het nu echt goed gedaan wordt en dat alles wat kapot, oud, rot en/of lek is, aangepakt wordt. De omstandigheden zijn bepaald niet geweldig en dit is een goede mogelijkheid om dit te veranderen. Het is nu echter wel afwachten hoe lang dit alles gaat duren.....

De training verloopt langzaam maar goed. Ik heb 2 weken les gegeven en heb de studenten flink aan het werk gezet met opdrachten en huiswerk. We hebben nog een week voordat zij hun examens hebben en dan gaan ze de praktijkstage in. Ze moeten wel eerst alle examens halen en ik betwijfel of dat dat gaat lukken.

Afgelopen maandag is een nieuwe kliniek geopend in New Amsterdam. Dit lag al heel lang in de planning maar we kregen geen medewerking van de algemeen directeur. Het ligt heel politiek en hij wilde geen kliniek hebben waar brillen verkocht worden aangezien er een oogarts in het ziekenhuis werkt die hetzelfde doet in de prive sector. Concurrentie is dan niet gewenst ondanks dat mensen zijn brillen niet kunnen betalen. Er is veel corruptie in het ziekenhuis (patienten worden gedwongen te betalen voor zorg) en de directeur speelt een belangrijke rol in dit alles.
Via de minister kregen we het advies om bij de medisch directeur (een andere man) langs te gaan en ons geluk daar te halen. En dat kregen we. Deze man geeft ons alle steun en heeft aangeboden zijn artsenkamer te delen met ons (hij is parttime gynaecoloog). De algemeen directeur weet hier niet van en ook de oogarts niet. Lekker gecompliceerd en we gaan er op hoop van zegen aan beginnen. De minister steunt ons en we kunnen niet uit deze kamer gezet worden. Maar we zullen zeker tegengewerkt worden op andere fronten, maar dat zien we wel als het gebeurt. Het belangrijkste nu is dat we eindelijk een plek hebben en dat we van start gegaan zijn. Ugita uit Skeldon zal 2 dagen per week naar New Amsterdam reizen (uur reistijd) en blijft de overige dagen in Skeldon. Ik heb haar inmiddels op beide plekken opgezocht en het is erg druk voor haar maar het gaat redelijk goed.

Inmiddels heb ik ook 2 bezoeken aan Linden gebracht. Beide keren in een minibus vol lente-ui, bananen, mango’s en kuikens gezeten.....In Linden is een school waar slechtziende en blinde kinderen terecht kunnen voor speciaal onderwijs. Een lerares werkt 1 op 1 met de leerlingen om ze de “gewone” leerstof bij te brengen. Ze heeft nu 4 leerlingen en ik heb ze onderzocht om haar advies te geven wat ze kan verwachten qua gezichtsvermogen en wat de benodigde aanpassingen (extra licht, tekstgrootte, contrast etc) zijn. Er is een gebrek aan eenvoudig lesmateriaal zoals papier, markeerstiften, karton en ook TL lampen ontbreken. Ik probeer haar nu te helpen door dit aan te schaffen.

Dat was het voor deze keer.

Lieve groet uit Guyana!

zondag 25 januari 2009

Winterpret in Nederland

Rudy en ik zijn alweer anderhalve week terug, maar ik heb nu eindelijk tijd om onze vakantiebelevenissen op papier te zetten. Sinds we terug zijn, zitten we in een stroomversnelling qua gebeurtenissen op het werk, maar daar over een andere keer meer.
Onze vakantie begon met een reis van ruim 12 uur via bus en veerboot naar Suriname. Niet heel comfortabel en omringd door Brazilianen keken we elkaar regelmatig aan met een blik van: “onderdeel van de reispret?!”
In Paramaribo hadden wij 2 dagen om rond te lopen, te winkelen, te relaxen en ons Nederlands te oefenen ;-) Paramaribo is een mooie stad met veel historische gebouwen, relaxte sfeer en goed eten. We verbleven in een guesthouse in het centrum met een kamer 2 hoog. Via 2 smalle wenteltrappen heeft Rudy zich kunnen uitsloven om onze koffers omhoog te krijgen.....


De meesten van jullie hebben inmiddels wel het verhaal gehoord over de douaneproblemen bij ons vertrek naar Nederland. We werden 2x uit de rij gehaald, koffers binnenstebuiten gekeerd en uitgebreid ondervraagd. Gelukkig bleef Rudy heel rustig en konden we ook wel de humor bewaren.


In Nederland werden we ontvangen door mijn ouders met een creatief welkomstbord! En toen begon een vakantie van 3 weken waarin we veel mensen op veel plekken hebben bezocht: Den Haag, Rotterdam, Stolwijk, Vlist e.o., Breda, Eindhoven, Nijmegen, Utrecht, Holten, Driebergen.
Wij zijn door iedereen enorm verwend en we hebben allebei genoten!
Hier een overzicht van onze ervaringen en indrukken:




* Rudy vond het maar heel vreemd dat de zon scheen en dat het toch koud kan zijn...
* We waren allebei superblij dat we sneeuw en ijs gezien hebben
* Ik had huiduitslag van de kou....en werd prompt verkouden
* Rudy ontdekte dat zijn tenen gevoelloos door de kou konden worden
* Ik heb 5 minuten geschaatst (dat verleer je dus niet)
* Ik was helemaal happy met de mogelijkheid om auto te rijden en we hebben dankbaar gebruik van mijn vaders autootje gemaakt
* Rudy kon na een dag met de auto op stap al aardig “TomTom” Nederlands praten
* Rudy droeg shirts met korte mouwen en liep het liefst op blote voeten in huis
* Het verbaasde ons dat vrijwel iedereen een afwasmachine heeft
* ik was vergeten dat je heel weinig afwasmiddel hoeft te gebruiken (Sorry Jolanda voor het sopfestijn) aangezien de concentratie tig keer hoger is
* ik wist niet meer hoe de was gewassen moest worden met al die knoppen voor graden en programma’s
* Rudy vindt dat we absurd veel koffie drinken en brood eten
* Rudy heeft een flink aantal Nederlandse biersoorten uitgeprobeerd en hij lust alle Hollandse stamppotten en erwtensoep
* Het Guyanese eten viel goed in de smaak bij mijn familie en zij hebben nu ook kunnen ervaren dat het heel veel tijd kost om het te koken
* we hebben genoten van hete douches!
* Rudy dacht dat de arme mensen op de volkstuinen wonen aangezien daar vergelijkbare schuurtjes staan waar mensen in Guyana in wonen
* Eline’s nichtje (1 jaar) voelde voorzichtig aan Rudy’s gezicht om te ontdekken of dat kleurtje wel echt was
* Eline had een geweldige minivakantie geregeld in een prachtig huisje in Vlist. We werden aan het werk gezet door de open haard brandende te houden, weer wat geleerd ;-)
* we hebben heeeeeeeel veeeeeeel uurtjes doorgebracht met het kaartspelletje Skip-Bo
* we hadden ook een Guyanese dag: vrienden van Rudy zijn 25 jaar geleden naar Nederland geëmigreerd en nodigde ons uit.

Wij willen iedereen enorm bedanken die ons verblijf nóg leuker heeft gemaakt. We zijn zo verwend en we zijn onder de indruk van de gastvrijheid, het meeleven, de aandacht. Het deed mij heel goed dat na zo lange tijd jullie nog steeds het contact hebben gehouden en ik niet “uit het oog uit het hart ben”!