creatief

op verzoek exposeer ik graag in mijn "web atelier" mijn recente creatieve uitspattingen ;-)



















































met creatieve groet uit Guyana

nieuwe kliniek geopend

De kliniek is Suddie is geopend en vorige week heb ik zondag t/m woensdag daar doorgebracht om met Monda (de collega die daar gaat werken) alles op te zetten. Samen op zondag naar Suddie vertrokken met alle onderzoekspullen, papieren voor de kliniek en haar bagage omdat ze naar 2 jaar Georgetown terug naar huis verhuist. Het was nogal behelpen om alles in de boot en taxi’s te krijgen maar het is gelukt. Nadat we maandag en dinsdag alle spullen in de kliniek hadden zijn we gestart met het spreekuur. Het is een nieuwe afdeling voor het ziekenhuis dus je moet letterlijk een buro, stoelen, dossierkast, schrijfwaren, schoonmaakspullen etc aanvragen. Gelukkig hielp het ziekenhuis erg mee en konden we snel een begin maken met het spreekuur. Monda heeft een secretaresse die haar helpt met administratief werk zodat zij zich kan concentreren op brilaanmetingen.

Ik heb bij Monda’s familie gelogeerd die dolblij was dat zij weer thuis is. Monda woont met haar ouders en broer en daarnaast 4 katten, 4 konijnen, 2 honden, een koe en kalf, papagaai en kippen dus het was een gezellige boel bij haar thuis. Het was weer een bijzondere ervaring en we hebben nu 5 klinieken!

Woensdag kwam ik thuis en donderdag- en vrijdag avond zijn we naar de wake van Rudy’s zwager gegaan. De man van zijn zus is overleden. Niet geheel onverwachts maar het blijft triest. De wake houdt in dat alle familie, vrienden, collega’s en buren bij elkaar komen vanaf de dag van overlijden tot de begrafenis/crematie. Er wordt vooral domino en kaartspelletjes gespeeld en koffie en eten uitgedeeld. Dit duurt de hele avond en de sfeer is gemoedelijk, bijna zoals op een verjaardag. Zaterdag was de crematie en dat gebeurde volgens Hindoestaanse traditie. Dit vindt plaats in de open lucht aan zee. Er wordt een brandstapel gemaakt van houtblokken en daar wordt het lichaam (zonder kist en onbedekt) op gelegd en dat wordt bedekt met houtblokken. Nadat er gebeden en gezongen wordt, wordt het vuur aangestoken en je bent letterlijk getuige van de verbranding. We stonden er vlak naast en een paar meter verderop werd iemand anders gecremeerd. Ik vond het niet eng omdat iedereen rustig was en dit voor hen een normale manier van afscheid nemen is. Ik zou er zelf moeite mee hebben om een geliefde op een brandstapel gelegd te zien worden en vervolgens gecremeerd te zien worden.

Ik heb de zwager overigens 1 keer gezien. Dat was vorig jaar toen we daar op bezoek zijn geweest. Een vrolijke man vol humor, die van het leven genoot en goed voor Rudy’s zus zorgde. Zij krijgt nu zijn pensioen van de werkgever omdat hij bijna met pensioen zou gaan. Zodra een echtgenoot wegvalt valt ook de financiele zekerheid weg en gelukkig maar dat zij zich daar geen zorgen over hoeft te maken. 10 en 13 dagen na het overlijden zijn dagen waarop de familie bij elkaar komt om 7 curries te eten en de pandit (priester) voert een aantal religieuze handelingen uit.

En verder:

· Het weer is wisselvallig, van zware regen- en onweersbuien tot zeer warme dagen. Ik geloof dat het weer in Nederland niet veel anders is.

· Zijn we op kraambezoek geweest bij Rudy’s vriend. Volgens traditie wordt op de 9^e dag een feest gegeven waarop je de baby kunt zien en de ouders kunt feliciteren. Dit alles uiteraard niet zonder eten en drank…

· Hebben we 5 nieuwe studenten voor de 3^e training geselecteerd: 2 jongens en 3 dames, leeftijd 20-40 jaar. De start van de training staat gepland voor september (afwachten dus…)

· Wordt een overlijden via TV bekend gemaakt ipv via kaarten. Familie kan op TV een afkondiging uitzenden met een foto van de persoon en namen van familieleden en wanneer de begrafenis/crematie is.

groet uit Guyana!

Linden

Vrijdag en zaterdag heb ik in Linden doorgebracht. Mijn collega (die ik opgeleid heb) werkt in Linden en ik bezoek haar eens per maand om patiënten te zien en mensen door te verwijzen naar de oogarts. We kunnen goed met elkaar opschieten en het zijn voor mij altijd leuke dagen. Ook lange dagen met bij elkaar 5 uur reistijd. Vrijdag had ik eerst een vergadering met Charles en Arvel (die is in het land) en ik kon uiteindelijk pas om 10 uur vertrekken. Het duurde bijna een uur voordat de bus vertrok en ik was om 13 uur bij Luciean in Linden. De meeste mensen wachtten al een tijd en ik heb daarom meteen maar doorgewerkt tot 15 uur. De vergadering was onverwachts gepland en ik kon er niet onderuit. Luciean op de hoogte gebracht en zij heeft de patiënten geprobeerd te bellen, maar helaas waren de meesten toch vroeg in de kliniek. Gelukkig maar dat ik niet in Nederland werk, want ze zouden mij levend villen. Hier niet, men wacht rustig af. Na het werk zijn Luciean naar basisschool diploma-uitreiking van een nichtje gegaan. Dat meisje heeft de afgelopen jaren haar ouders en broertjes aan aids verloren en is zelf ook besmet. Het gaat gelukkig naar omstandigheden goed met haar. De uitreiking is best officieel met toneelstukjes en optredens. De kinderen dragen een toga met “hoed” zoals je die ziet in Amerika. Leuk om mee te maken. Ik heb bij Luciean overnacht, samen het bed gedeeld ;-)
De volgende ochtend zijn we naar het ziekenhuis gegaan om vandaaruit opgehaald te worden voor een outreach dag. Dat hield in dat we vnl. schoolkinderen op locatie hebben onderzocht. Een buurtorganisatie had ons gevraagd om hun kinderen te onderzoeken. Het is een actieve organisatie dat kinderen uit de buurt helpt met schoolwerk, boeken, medische zorg en computerlessen. Luciean en Ugita hebben bij elkaar 60 kinderen onderzocht. We werkten in een kerk wat eigenlijk een ruimte onder een huis was, afgeschermd met houten platen. Na afloop werden we door de bestuursvoorzitter uitgenodigd voor lunch en daarna zijn Ugita en ik terug naar Georgetown gegaan.

de meiden aan het werk
















Luciean en een patientje
een helper met de visuskaart













Ugita aan het werk


En verder, wist je dat:

• de Guyanezen altijd "goedemorgen, -middag, -avond" zullen zeggen, het is heel onbeleefd om "hoi" te zeggen
• je een tas nooit op de grond mag zetten, die hoort op een stoel of tafel te staan
• er maar 2 pinautomaten in Guyana zijn waar ik met mijn Nederlandse pas kan pinnen
• er geen deurbellen zijn: je roept "inside/upstairs/downstairs" als je bij iemand bent
• mensen niet zeggen wie ze zijn als ze je bellen, je moet aan de stem horen wie het is en de Guyanezen zijn er uitstekend in!
• we 1 telefoonboek hebben voor het hele land, voorzien van voornamen en achternamen
• als de electriciteitsrekening komt, dan heb je een paar dagen om te betalen anders wordt letterlijk de kabel naar het huis doorgeknipt
  

wat voorbeelden van de taal:

• wha happen: hoe gaat het?
• getting thru: word je al geholpen?
• me ain know: ik weet het niet
• me love she bad: ik hou heel veel van haar
• whe ye de: waar ben je?
• I done wok: ik ben klaar met werken
• me eyes run water: ik heb tranende ogen
• I lef she and golong me way: ik liet haar achter en ben weggegaan
  

Groet uit Guyana!

naar de creek

Afgelopen week ben ik 2 dagen naar de creek gegaan. Afgelopen zondag eerst met Rudy’s familie en mijn 2 collega’s. Het plan bestond al heel lang, maar veel verder dan het plan kwam het niet. Dus op een dag hebben Rudy en ik een datum geprikt en een bus gehuurd. Rudy’s zus Annette met haar 5 kinderen, Rudy’s broer Mickey met vrouw en zoon, neef Ryan met vriendin, nichtje Alicia, mijn collega’s Monda en Angelina en Rudy en ik vulden een bus vol. Iedereen bracht eten en drinken en we hebben een dag doorgebracht in een creek zo’n uur rijden vanaf Georgetown. Het was vaderdag en daarom erg druk, maar vooral gezellig. We hebben ongelooflijk veel lol gehad en voor de kinderen was het de 1^e keer in hun leven dat ze konden zwemmen. De creek had een ondiep en diep gedeelte; prima voor de kinderen en ook geschikt voor ons om te zwemmen en vanaf de kant te springen/duiken.

Rudy, Angelina en Monda

nichtjes en neef

Annette

mijn collega's

broer met vrouw (links), 3 nichtjes in het midden

De dag had een heel bizar einde. We zagen mensen een man uit het water halen en hem vervolgens reanimeren. Het bleek dat de man een uur vermist was en uiteindelijk werd hij in het water gevonden. Hij was dronken en ik vermoed dat hij bewusteloos is geraakt en vervolgens is verdronken. De man heeft al die tijd (dood) in het water gelegen en tientallen mensen waren aan het zwemmen. Alcoholisme is een groot probleem in dit land en veel mensen komen om door ongelukken veroorzaakt door drank. Uit de reactie van mensen bij de creek bleek wel hoe “gewoon” het is. Iedereen reageerde vrij laconiek over de situatie en ging vervolgens gewoon verder met waar ze mee bezig waren.

Gisteren ben ik met een groep VSO-ers naar een andere creek gegaan. Wederom gezellig, veel eten en drinken en een leuke dag gehad.

Rudy kon niet mee, die is druk aan het werk. Hij werkt momenteel voor zichzelf en schildert het huis van vrienden. Die hebben een groot nieuw huis gebouwd en dat moet nu helemaal geverfd worden (binnen- en buitenmuren, vloer, plafond). Dat houden Rudy en 2 collega’s ongeveer 5 weken bezig. Hij verdient meer met zijn eigen werk en hij heeft meerdere klussen wachten. Goede ontwikkelingen voor hem dus! We hebben laatst een offerte gemaakt voor een huis dat blus- en brandschade heeft. Rudy heeft alle kosten opgevraagd voor materiaal en ik heb de offerte opgesteld. Totaal bedrag: 1,2 miljoen…..(6000 US = 4000 Euro). Hij krijgt hoogstwaarschijnlijk het werk toegewezen en kan daar aan de slag.

Het werk blijft enorm druk. Ben volop bezig met trainingen geven, het screeningsprogramma voor schoolkinderen, het opzetten van een glaucoma spreekuur in de Eye Clinic, voorbereidingen voor de nieuwe klinieken, ons definitieve voorstel van onze training voor de universiteit (voor het krijgen van accreditatie). De weken vliegen voorbij en ik krijg het af en toe benauwd als ik denk aan de hoeveelheid werk. Ik had eigenlijk verwacht dat het met de komst van Angela wat rustiger zou worden, maar het lijkt erop dat het werk simpelweg verdubbeld is….Nou ja beter druk dan stil op een stoel zitten.

En verder:

· De buren hebben de 2 honden weg gedaan. Alleen de puppy is nog hier. We zijn eindelijk af van het geblaf….

· Rudy leert steeds meer Nederlands en hij is snelle leerling!

· De straten hebben weer blank gestaan door de vele regen afgelopen week

· Komende dinsdag is mijn grote broer jarig!

groet uit Guyana!

Lake Mainstay

Eind mei hebben Rudy en ik samen een heerlijk lang weekend doorgebracht in Lake Mainstay resort. Dit is een meer in een Amerindian community in de Essequibo regio. Het wordt vooral druk bezocht door dagjesmensen maar je kunt ook overnachten in één van de cabins bij het meer. We troffen het enorm met het weer; de hele week had het flink geregend maar tijdens ons weekend hebben we geen druppel regen gezien.

Rudy's oude schoolvriend woont vlakbij het meer en hij heeft ons opgezocht. Uiteindelijk zijn we op zijn uitnodiging bij een bruiloft terecht gekomen. Ik heb geen idee wie de bruid en bruidegom waren want ik heb ze niet gezien. Maar we werden goed voorzien van eten en drinken dus mij hoor je niet klagen...

We hebben vooral NIKS gedaan: beetje zwemmen, TV kijken, biertje drinken. Mijn verhaal is daarom kort maar ik kan jullie wel de foto's laten zien:

waterpret

Na een paar weken van “radiostilte” is hier weer een berichtje vanuit Guyana. Ik heb een paar drukke weken achter de rug: Arvel was 2 weken in het land, ik was een weekend ziek en we waren het weekend daarop een dagje naar de creek. Maar de rust is wedergekeerd dus ik heb tijd om te schrijven.

Charles is deze maand op (een welverdiende) vakantie en hij stuurde een email dat hij zich uitgerust voelt en dat hij een goede tijd in Amerika heeft. Ik hoop dat hij besluit om te blijven maar ook dat hij bepaalde dingen zal veranderen. Hij heeft teveel taken en raakt daardoor overwerkt.

Arvel was hier samen met collega’s uit Engeland, Zuid Afrika. St. Lucia en Pakistan om naar de klinieken te kijken. Het was bedoeld om ervaringen uit te wisselen en om van elkaars programma’s te leren. Ik zag een paar oude bekenden terug en dat was erg gezellig en vooral ook leerzaam.

Mijn nieuwe collega Angela (VSO optometrist) is volop aan het werk. Ze ontdekt de leuke en minder leuke kanten van het werk en we zoeken samen naar een goede samenwerking waarin we van elkaar leren en elkaar ondersteunen.

Ik ben druk met het opzetten van de nieuwe klinieken: zorgen dat alle spullen aangeschaft worden, uitzoeken wat het ziekenhuis levert en wat wij moeten leveren, de meiden voorbereiden op werken in hun eigen kliniek.

Ik heb les gegeven aan 22 gezondheidszorgmedewerkers uit de omgeving van Bartica in het opsporen van oogafwijkingen. Een dagtrip van 6 uur reizen voor een les van 45 minuten. Ik had om 1,5 uur gevraagd en ik kreeg 20 minuten. Ik heb het uiteindelijk gerekt tot 45 min. Maar ik was absoluut niet blij met de gang van zaken. Verder heb ik de afgelopen week de trainingen voor de screening van schoolkinderen gegeven. Bij elkaar trainen we zo’n 25 scholen (per school 3-4 mensen) in een week tijd. Erg druk maar ook erg leuk om te doen.

Genoeg over het werk. Vorig weekend zijn Rudy, zijn zus en zwager en ik naar de creek gegaan voor een dagje zwemmen. In een oud bakkie van de zwager op pad gegaan. De man heeft een eigen airco ingebouwd: een kleine ventilator gaat aan als de motor start. Alleen Rudy en ik houden van water en wij hebben ons prima vermaakt met zwemmen, dobberen, watergevechten houden en ach, alles wat je doet als je jong en verliefd bent ha ha ha.

En verder:

• De mangoboom is omgewaaid en we zijn alle net groeiende mango’s kwijtgeraakt. De boom trok alle elektriciteitskabels mee en de telefoonpaal vóór het huis was gebarsten. Ik zat vervolgens een dag zonder stroom en water omdat de paal en bekabeling gerepareerd moest worden.

-

• Rudy is dropverslaafd! Hij heeft de hele pot leeggegeten maar hij snapt niet waarom er zoute drop bestaat. Snoep hoort zoet te zijn!

• Mijn telefoonrekeningen zijn ongeveer 3 euro per maand…….

• Ik kan met mijn telefoon alleen bellen naar nummers in Georgetown. Voor buiten de stad of naar mobiele nummers moet ik een telefoonkaart gebruiken.

• Laatst hadden we Europa dag, een cocktailreceptie waar we tussen diplomaten en ministers stonden……

• Ik hoor dat het erg mooi weer in Nederland is (geweest). Ik hoop dat jullie er van genoten hebben! Bij ons is het regenseizoen begonnen……

• wat plaatjes van de puppies van de benedenburen:

Groet uit Guyana!

bootje varen

Door alle drukte heeft het een tijdje geduurd voordat jullie van mij horen. Maar hier dan toch eindelijk een update. Zoals ik de vorige keer schreef, heb ik de 2 andere ziekenhuizen bezocht: Bartica en Suddie. Ik ben eerst naar Bartica gegaan. Om daar te komen ben ik met de bus naar Parika gegaan (uurtje) en daar met de speedboot verder gegaan. Bartica ligt 1,5 uur varen ten zuiden van Parika aan de Essequibo rivier. Je gaat dus de rivier op. Het duurde zo’n 45 minuten voordat de boot gevuld was en dan zit je vooral op een bankje te wachten. De boot vertrok vanaf de oever/strand en met wat stuntwerk vind je je plek. Een aantal blauwe plekken krijg je er gratis bij. In het ziekenhuis heb ik met de leidinggevende dame gesproken. De kamer voor onze unit is zo goed als klaar en het ziekenhuis is er klaar voor. We hebben besproken hoe we nu verder gaan en ik wil graag de verpleegkundigen en de mensen van de gezondheidsklinieken in het binnenland trainen in algemene oogzorg. Zij zijn vaak de 1^e mensen die patiënten zien en zij hebben een belangrijke taak om oogafwijkingen te herkennen. Sommige problemen kunnen zij zelf oplossen, andere kunnen zij doorsturen naar de refractionist en ernstige afwijkingen moeten meteen doorgestuurd worden naar de oogarts. Die afweging is belangrijk en daarin hebben zij training nodig. Eens per maand komen alle medewerkers bij elkaar en ik krijg tijd voor een workshop tijdens één van deze bijeenkomsten.

Na mijn bezoek heb ik Ian (oud VSO-er) opgezocht en ik heb bij hem overnacht. ’s Avonds met 2 andere VSO-ers uit eten gegaan. De volgende dag vroeg opgestaan en de boot terug naar Parika genomen. Dat is 1,5 uur naar het noorden (richting zee) en toen met de volgende boot 1 uur naar het westen, naar de overkant van de rivier. De rivier is enkele tientallen km’s breed! Daar ben ik met een taxi naar het ziekenhuis in Suddie gegaan (20 minuten). Ook hier heb ik overleg gehad over de benodigdheden om de kliniek te openen. Het ziekenhuis is bijna zo ver en we hopen in juni/juli in alle ziekenhuizen te kunnen beginnen. Monda gaat in Suddie werken en haar moeder werkt er ook. Die heb ik even opgezocht en uiteindelijk ben ik bij haar thuis gaan lunchen. Daarna mijn reis naar Georgetown vervolgd en ik was om 4 uur thuis. Moe, zonverbrand, met wat blauwe plekken en een snee in mijn teen maar met een goed gevoel!

Bij thuiskomst kwam ik tot de ontdekking dat Arvel even in het land was. Een complete verrassing voor mij. Ik heb een lange vergadering gehad en dat was niet verkeerd. Ik leer steeds beter met hem om te gaan en ik weet ook dat zijn woorden niet veel waarde hebben. Het blijft altijd afwachten of hij doet wat hij belooft. Charles gaat in mei op vakantie en heeft mij verteld dat hij deze tijd wil gebruiken om na te denken of en hoe hij verder wil gaan. Ik heb aangeboden om een aantal van zijn taken over te nemen. Ik heb er nu een nieuwe collega bij en na 3 jaar ben ik wel toe aan een stap hoger in de organisatie. Ik wil een actievere rol spelen en vind dat Charles best wat taken kan overdragen. Dan heb ik het over gesprekken met ziekenhuizen, volledige verantwoordelijkheid voor opzetten van de klinieken, organiseren van trainingen etc. Charles was heel blij dat hij mij naar de ziekenhuizen had laten gaan en zowel Arvel als Charles was heel tevreden over mijn bezoeken. Ik heb zo kunnen laten zien dat Charles niet alles zelf hoeft te doen, want zijn werkdruk is hoog.

Een beetje nieuws over ons huisje-boompje-beestje: Rudy heeft een TV-tafel in elkaar getimmerd. Die moet alleen nog geverfd worden. Ik ben druk bezig met schilderen en zal wat foto’s opsturen als het af is. De planten buiten staan in volle bloei in blauw, roze en oranje. En dat beestje dan? Nou die is onderweg….. ik wil graag een papagaai! Het beste is om ze zo jong mogelijk te kopen, maar dan moet je ze nog met de hand voeren. Dat lukt niet als je werkt……..Dus Monda’s moeder gaat een klein papagaaitje kopen en die de 1^e paar weken verzorgen en dan ga ik hem ophalen. Het wordt een vrij kleine, groen en hij gaat hopelijk praten. En dan wel natuurlijk Engels én Nederlands!!! (ik kan vast oefenen met opvoeden in 2 talen ha ha ha).

En verder:

· De minister van Gezondheidszorg heeft Rudy ontmoet en na de ontdekking dat ik “wortels” in Guyana krijg, heeft hij ons aan de minister van Huisvesting geïntroduceerd. Ze hebben samen afgesproken dat ik bouwgrond kan krijgen als ik dat wil en dat ik naar de minister toe ga als we een huis willen bouwen… tís maar dat je het weet

· Ik heb ½ pond knoflook gepeld. Als je dit in de blender doet en in de koelkast bewaart kun je heel makkelijk een lepel eruit halen voor het koken. Scheelt werk! Het pellen helpt goed als je boos bent, kun je je prima afreageren…..(spreek uit ervaring)

· Ik heb gisteren 5 CD’s gekocht voor 3 euro…..alle soorten muziek/films zijn verkrijgbaar en vaak gloednieuw.

· Onze mangoboom is in volle bloei en er groeien tientallen mango’s nu.

Groet uit Guyana!