Werk update

Sinds onze terugkomst is het druk geweest. Mijn 1e werkdag bracht ik in de auto door. Charles moest naar 2 ziekenhuizen en wilde dat ik meeging. Was ik net uit Suriname gekomen, ben ik letterlijk dezelfde weg terug naar de grens gereden....Nou ja, na 11 uur waren we wél bijgepraat :-)
Het weekend bracht ik vooral ziek door en dat heeft nog een week geduurd voordat het helemaal over was. De hele week erna was er training voor de studenten, gegeven door een collega uit Pakistan. Daar was ik ook druk genoeg mee en uiteraard zijn mijn schilder- en tekenlessen weer begonnen. Tot slot hoorde ik op een vrijdag dat onze kliniek vanaf maandag verhuisd zou worden naar een andere locatie (vanwege renovatie).
Dat levert eigenlijk alleen maar problemen op. Onze oude kliniek heeft meerdere ruimtes: receptie, werkruimte en opslag, hoek voor de computer en een wachtruimte binnen en buiten. Nu zijn de receptie en de werkruimte bij elkaar in 1 ruimte met een grootte minder dan een derde van de oude kliniek. We hebben geen opslagruimte meer. De kliniek is onderdeel van een grote vergaderkamer en als deze is gebruik is kunnen onze patienten nergens zitten. Soms wordt het gebruikt voor lessen, soms voor persbijeenkomsten en soms voor kerkbijeenkomsten... ik kan je zeggen dat de muren heel dun zijn. We hebben geen telefoon meer, de toiletten werken soms en het is moeilijk concentreren met zoveel mensen in 1 ruimte. Maar klagen maakt het er niet beter op dus we gaan gewoon verder. Het goede nieuws is dat onze oude kliniek opgeknapt wordt met een nieuwe vloer, nieuwe verflaag en betere wachtruimte. Ik heb Charles min of meer gesmeekt dat het nu echt goed gedaan wordt en dat alles wat kapot, oud, rot en/of lek is, aangepakt wordt. De omstandigheden zijn bepaald niet geweldig en dit is een goede mogelijkheid om dit te veranderen. Het is nu echter wel afwachten hoe lang dit alles gaat duren.....

De training verloopt langzaam maar goed. Ik heb 2 weken les gegeven en heb de studenten flink aan het werk gezet met opdrachten en huiswerk. We hebben nog een week voordat zij hun examens hebben en dan gaan ze de praktijkstage in. Ze moeten wel eerst alle examens halen en ik betwijfel of dat dat gaat lukken.

Afgelopen maandag is een nieuwe kliniek geopend in New Amsterdam. Dit lag al heel lang in de planning maar we kregen geen medewerking van de algemeen directeur. Het ligt heel politiek en hij wilde geen kliniek hebben waar brillen verkocht worden aangezien er een oogarts in het ziekenhuis werkt die hetzelfde doet in de prive sector. Concurrentie is dan niet gewenst ondanks dat mensen zijn brillen niet kunnen betalen. Er is veel corruptie in het ziekenhuis (patienten worden gedwongen te betalen voor zorg) en de directeur speelt een belangrijke rol in dit alles.
Via de minister kregen we het advies om bij de medisch directeur (een andere man) langs te gaan en ons geluk daar te halen. En dat kregen we. Deze man geeft ons alle steun en heeft aangeboden zijn artsenkamer te delen met ons (hij is parttime gynaecoloog). De algemeen directeur weet hier niet van en ook de oogarts niet. Lekker gecompliceerd en we gaan er op hoop van zegen aan beginnen. De minister steunt ons en we kunnen niet uit deze kamer gezet worden. Maar we zullen zeker tegengewerkt worden op andere fronten, maar dat zien we wel als het gebeurt. Het belangrijkste nu is dat we eindelijk een plek hebben en dat we van start gegaan zijn. Ugita uit Skeldon zal 2 dagen per week naar New Amsterdam reizen (uur reistijd) en blijft de overige dagen in Skeldon. Ik heb haar inmiddels op beide plekken opgezocht en het is erg druk voor haar maar het gaat redelijk goed.

Inmiddels heb ik ook 2 bezoeken aan Linden gebracht. Beide keren in een minibus vol lente-ui, bananen, mango’s en kuikens gezeten.....In Linden is een school waar slechtziende en blinde kinderen terecht kunnen voor speciaal onderwijs. Een lerares werkt 1 op 1 met de leerlingen om ze de “gewone” leerstof bij te brengen. Ze heeft nu 4 leerlingen en ik heb ze onderzocht om haar advies te geven wat ze kan verwachten qua gezichtsvermogen en wat de benodigde aanpassingen (extra licht, tekstgrootte, contrast etc) zijn. Er is een gebrek aan eenvoudig lesmateriaal zoals papier, markeerstiften, karton en ook TL lampen ontbreken. Ik probeer haar nu te helpen door dit aan te schaffen.

Dat was het voor deze keer.

Lieve groet uit Guyana!

Winterpret in Nederland

Rudy en ik zijn alweer anderhalve week terug, maar ik heb nu eindelijk tijd om onze vakantiebelevenissen op papier te zetten. Sinds we terug zijn, zitten we in een stroomversnelling qua gebeurtenissen op het werk, maar daar over een andere keer meer.
Onze vakantie begon met een reis van ruim 12 uur via bus en veerboot naar Suriname. Niet heel comfortabel en omringd door Brazilianen keken we elkaar regelmatig aan met een blik van: “onderdeel van de reispret?!”
In Paramaribo hadden wij 2 dagen om rond te lopen, te winkelen, te relaxen en ons Nederlands te oefenen ;-) Paramaribo is een mooie stad met veel historische gebouwen, relaxte sfeer en goed eten. We verbleven in een guesthouse in het centrum met een kamer 2 hoog. Via 2 smalle wenteltrappen heeft Rudy zich kunnen uitsloven om onze koffers omhoog te krijgen.....


De meesten van jullie hebben inmiddels wel het verhaal gehoord over de douaneproblemen bij ons vertrek naar Nederland. We werden 2x uit de rij gehaald, koffers binnenstebuiten gekeerd en uitgebreid ondervraagd. Gelukkig bleef Rudy heel rustig en konden we ook wel de humor bewaren.


In Nederland werden we ontvangen door mijn ouders met een creatief welkomstbord! En toen begon een vakantie van 3 weken waarin we veel mensen op veel plekken hebben bezocht: Den Haag, Rotterdam, Stolwijk, Vlist e.o., Breda, Eindhoven, Nijmegen, Utrecht, Holten, Driebergen.
Wij zijn door iedereen enorm verwend en we hebben allebei genoten!
Hier een overzicht van onze ervaringen en indrukken:

* Rudy vond het maar heel vreemd dat de zon scheen en dat het toch koud kan zijn...
* We waren allebei superblij dat we sneeuw en ijs gezien hebben
* Ik had huiduitslag van de kou....en werd prompt verkouden
* Rudy ontdekte dat zijn tenen gevoelloos door de kou konden worden
* Ik heb 5 minuten geschaatst (dat verleer je dus niet)
* Ik was helemaal happy met de mogelijkheid om auto te rijden en we hebben dankbaar gebruik van mijn vaders autootje gemaakt
* Rudy kon na een dag met de auto op stap al aardig “TomTom” Nederlands praten
* Rudy droeg shirts met korte mouwen en liep het liefst op blote voeten in huis
* Het verbaasde ons dat vrijwel iedereen een afwasmachine heeft
* ik was vergeten dat je heel weinig afwasmiddel hoeft te gebruiken (Sorry Jolanda voor het sopfestijn) aangezien de concentratie tig keer hoger is
* ik wist niet meer hoe de was gewassen moest worden met al die knoppen voor graden en programma’s
* Rudy vindt dat we absurd veel koffie drinken en brood eten
* Rudy heeft een flink aantal Nederlandse biersoorten uitgeprobeerd en hij lust alle Hollandse stamppotten en erwtensoep
* Het Guyanese eten viel goed in de smaak bij mijn familie en zij hebben nu ook kunnen ervaren dat het heel veel tijd kost om het te koken
* we hebben genoten van hete douches!
* Rudy dacht dat de arme mensen op de volkstuinen wonen aangezien daar vergelijkbare schuurtjes staan waar mensen in Guyana in wonen
* Eline’s nichtje (1 jaar) voelde voorzichtig aan Rudy’s gezicht om te ontdekken of dat kleurtje wel echt was
* Eline had een geweldige minivakantie geregeld in een prachtig huisje in Vlist. We werden aan het werk gezet door de open haard brandende te houden, weer wat geleerd ;-)
* we hebben heeeeeeeel veeeeeeel uurtjes doorgebracht met het kaartspelletje Skip-Bo
* we hadden ook een Guyanese dag: vrienden van Rudy zijn 25 jaar geleden naar Nederland geëmigreerd en nodigde ons uit.

Wij willen iedereen enorm bedanken die ons verblijf nóg leuker heeft gemaakt. We zijn zo verwend en we zijn onder de indruk van de gastvrijheid, het meeleven, de aandacht. Het deed mij heel goed dat na zo lange tijd jullie nog steeds het contact hebben gehouden en ik niet “uit het oog uit het hart ben”!

Girl

Ik wil jullie graag voorstellen aan ons nieuwe familielid: onze hond “girl”. We hebben haar sinds kort. De benedenburen hebben altijd honden gehad en dit is één van de puppies die in maart geboren is. De buren vertrokken vorige week na een nacht van ruzie, sussende ouders en de politie die de benedenbuurjongen opgepakt heeft. Ze hadden al een tijdje ruzie en problemen en ze zijn uit elkaar en vertrokken. Ze hebben gevraagd of wij de hond wilden houden. Nou weten de meesten van jullie wel dat ik niks met honden heb. Ik heb zelfs nog een levendige herinnering van een hondenavontuur (lees: nachtmerrie) toen ik 6 jaar was…En sindsdien blijf ik op veilige afstand. En dan toch een hond…Ten 1e kennen wij deze hond sinds ze geboren is en het is een leuke, speelse hond. Ten 2e heeft Rudy verstand van honden omdat hij ze vroeger heeft gehad. Ten 3e blijven honden hier buiten en hoef je ze niet uit te laten. We hoeven niet veel meer te doen dan haar te trainen en eten en aandacht te geven. Ze blijft buiten los of aan de lijn en we hebben een stuk grond waar ze haar behoefte kan doen. Het is sowieso beter voor ongewenste bezoekers om een hond te hebben. Dat is nu nog wel ietsiepietsie een probleem omdat zij het alleen maar leuk vindt om gezelschap te hebben. Elke bezoeker wordt vrolijk ontvangen met een kwispelende staart en een vrolijke snoet. Haar waakgehalte is zeg maar -10. Rudy en ik zijn nu volwaardige ouders die een kind proberen op te voeden ;-) En kinderen moet luisteren! Oh en ze is wel een echte Guyanese hond dus ze eet rijst met kip en het liefst van de Chinees.

Om het leven interessant te houden hebben mijn benedenburen een paar weken later besloten dat ze toch liever bij elkaar blijven. Ze trekken weer in en doen alsof er niets gebeurd is. Ik weet nog niet wat er gaat gebeuren met de hond. Daar zullen we het ongetwijfeld over hebben. Wij zijn eindelijk zover dat ze naar 2 (!) commando’s luistert: zit en kom. Het gaat nog wel wat selectief (lees als mevrouw er zin in heeft) en ze lijkt het niet altijd te snappen maar er zit vooruitgang in. We hebben wel ontdekt dat ze erg van aandacht houdt. Als ik thuiskom staat ze me op te wachten en regelmatig gaat ze ponteficaal op de trap zitten zodat ik er niet langs kan. Af en toe komt de buurjongen met haar spelen en dan hebben ze samen de grootste lol. Ze rennen samen om het huis en spelen verstoppertje.
Rudy gaat soms met haar wandelen en we proberen om haar buiten het erf los te laten. Helaas is dat commando “kom” nog in een leerproces dus we moeten maar hopen dat we niet achter haar aan hoeven. Ze blijkt trouwens wel beter naar mij dan naar Rudy te luisteren...

Het werk is nog altijd erg druk. Ik heb 4 weken theorie met de studenten afgesloten en we brengen nu tijd in de kliniek door. Het gaat goed en ik ben onder de indruk van het niveau. Daarnaast is de screening van schoolkinderen weer begonnen. Ik heb het druk met vergaderingen, plannen en coordinatie van dit project. Om de week breng ik een bezoek aan Linden of Skeldon. Ik zit in een paar commissies voor het ministerie van gezondheidszorg dus dat betekent ook weer vergaderingen.

En verder:
• Zitten we regelmatig zonder stroom en ook zonder water in huis. Rudy wast zich dan ouderwets bij de buitenkraan en ik hou het wat “beschaafder” met een emmer water in de badkamer.
• Ben ik gevraagd een artikel in het Nederlandse tijdschrift voor optometristen te schrijven over mijn werk en de oogzorg situatie in Guyana.
• Is de computer in de kliniek gestolen. Ze zijn met een sleutel binnengekomen dus ik vermoed dat de interne bewaking er mee te maken heeft.
• Hadden we een Health Fair voor schoolkinderen waar wij een stand hadden en kinderen informatie over ogen en oogzorg gaven.
• Hadden we 2 feestjes in september: mijn moeder vierde haar verjaardag en Rudy en ik een “wij-zijn-een-jaar-samen” feestje
• ben ik druk met mijn lessen schilderen en tekenen. Het is intensief met 6 uur les in de week en erg veel huiswerk. Maar het is leuk, ik zit in een leuke groep en ik krijg er energie van terug.
• Zweten wij hier richting november nog flink door. Het is en blijft erg heet: ruim 30 graden en weinig bewolking.
• Heb ik eindelijk mijn werkvergunning geregeld
• Kun je heel blij zijn met Nederlandse tijdschriften zelfs als het Plus Magazine (50+ ers) van een jaar oud is....
• Is een van mijn studenten beroofd en heeft daarbij zijn oogkas op diverse plaatsen gebroken, gelukkig herstelt hij goed
• Hebben we een zwembad ontdekt waar we goedkoop kunnen zwemmen. De meeste zwembaden werken met een duur lidmaatschap.
• Was ik weer eens op TV en heb ik mijzelf nog altijd niet gezien
• Vierde mijn schoonzus Mirjam haar verjaardag en heeft ze dag gezegd tegen haar twenties....

groet uit Guyana!

Carifesta in Guyana

De Olympische spelen zijn afgesloten en hier is het Carifesta begonnen. Dit is een Caribisch evenement van/voor alle regionale landen vol cultuur, dans, muziek, literatuur etc. Dit keer is het dus in Guyana en Georgetown is gevuld met toeristen van over de hele wereld en gedurende 10 dagen worden overal optredens gegeven en zijn er tentoonstellingen. Leuk om mee te maken!

We hebben een hele mooie vliegshow gezien met 7 vliegtuigen uit Brazilië:

met rook "geschreven"
door de vliegtuigen

We hebben ook een Chutney concert bijgewoond in het nationale stadion:

Om 1 uur ’s nachts hadden wij genoeg gezien en vooral mijn oren genoeg gehoord

en zijn we weer richting huis gegaan.

En verder:

· Is een deel van het ziekenhuis afgebrand nadat een psychiatrische patiënt brand heeft gesticht. Het is gelukkig aan de andere kant van het terrein dus wij hadden er geen last van.

· Ben ik heel blij met mijn schoonzus die handig is op de naaimachine en knip- en verstelwerk voor me doet

· Heeft Rudy zijn net nieuw gekochte pannenset gebruikt en meteen een pan zwart laten verbranden ;-)

· Ga ik volgende week aan een cursus tekenen en schilderen aan de School voor Kunst beginnen. Ik zit (noodgedwongen) in een beginnersklas, maar ik hoop dat ik op mijn eigen niveau kan werken. Het zijn 3 lessen in de week die om 19 uur afgelopen zijn en Rudy zal mij (elke keer!) op komen halen om samen naar huis te fietsen. En natuurlijk kan hij ondertussen koken ha ha

· Heb ik er een gratis bril bij (voor degenen die dat niet weten, ik draag contactlenzen). Leuk montuur van Eye Care gekregen en mijn collega heeft mee-kleurende glazen voor mij uit Engeland meegenomen.

· Heb ik ook een gratis mobiele telefoon van een vriend van Rudy gekregen. Superluxe Motorola razor…..en jawel in knalroze ;-)

Groet uit Guyana van mij en deze stoere bink!

Skeldon

hier wat foto's van de nieuwe kliniek
in Skeldon, een dorpje tegen de
Surinaamse grens.















het ziekenhuis
















Ugita aan het werk in haar kliniek















Groet uit Guyana!

creatief

op verzoek exposeer ik graag in mijn "web atelier" mijn recente creatieve uitspattingen ;-)



















































met creatieve groet uit Guyana

nieuwe kliniek geopend

De kliniek is Suddie is geopend en vorige week heb ik zondag t/m woensdag daar doorgebracht om met Monda (de collega die daar gaat werken) alles op te zetten. Samen op zondag naar Suddie vertrokken met alle onderzoekspullen, papieren voor de kliniek en haar bagage omdat ze naar 2 jaar Georgetown terug naar huis verhuist. Het was nogal behelpen om alles in de boot en taxi’s te krijgen maar het is gelukt. Nadat we maandag en dinsdag alle spullen in de kliniek hadden zijn we gestart met het spreekuur. Het is een nieuwe afdeling voor het ziekenhuis dus je moet letterlijk een buro, stoelen, dossierkast, schrijfwaren, schoonmaakspullen etc aanvragen. Gelukkig hielp het ziekenhuis erg mee en konden we snel een begin maken met het spreekuur. Monda heeft een secretaresse die haar helpt met administratief werk zodat zij zich kan concentreren op brilaanmetingen.

Ik heb bij Monda’s familie gelogeerd die dolblij was dat zij weer thuis is. Monda woont met haar ouders en broer en daarnaast 4 katten, 4 konijnen, 2 honden, een koe en kalf, papagaai en kippen dus het was een gezellige boel bij haar thuis. Het was weer een bijzondere ervaring en we hebben nu 5 klinieken!

Woensdag kwam ik thuis en donderdag- en vrijdag avond zijn we naar de wake van Rudy’s zwager gegaan. De man van zijn zus is overleden. Niet geheel onverwachts maar het blijft triest. De wake houdt in dat alle familie, vrienden, collega’s en buren bij elkaar komen vanaf de dag van overlijden tot de begrafenis/crematie. Er wordt vooral domino en kaartspelletjes gespeeld en koffie en eten uitgedeeld. Dit duurt de hele avond en de sfeer is gemoedelijk, bijna zoals op een verjaardag. Zaterdag was de crematie en dat gebeurde volgens Hindoestaanse traditie. Dit vindt plaats in de open lucht aan zee. Er wordt een brandstapel gemaakt van houtblokken en daar wordt het lichaam (zonder kist en onbedekt) op gelegd en dat wordt bedekt met houtblokken. Nadat er gebeden en gezongen wordt, wordt het vuur aangestoken en je bent letterlijk getuige van de verbranding. We stonden er vlak naast en een paar meter verderop werd iemand anders gecremeerd. Ik vond het niet eng omdat iedereen rustig was en dit voor hen een normale manier van afscheid nemen is. Ik zou er zelf moeite mee hebben om een geliefde op een brandstapel gelegd te zien worden en vervolgens gecremeerd te zien worden.

Ik heb de zwager overigens 1 keer gezien. Dat was vorig jaar toen we daar op bezoek zijn geweest. Een vrolijke man vol humor, die van het leven genoot en goed voor Rudy’s zus zorgde. Zij krijgt nu zijn pensioen van de werkgever omdat hij bijna met pensioen zou gaan. Zodra een echtgenoot wegvalt valt ook de financiele zekerheid weg en gelukkig maar dat zij zich daar geen zorgen over hoeft te maken. 10 en 13 dagen na het overlijden zijn dagen waarop de familie bij elkaar komt om 7 curries te eten en de pandit (priester) voert een aantal religieuze handelingen uit.

En verder:

· Het weer is wisselvallig, van zware regen- en onweersbuien tot zeer warme dagen. Ik geloof dat het weer in Nederland niet veel anders is.

· Zijn we op kraambezoek geweest bij Rudy’s vriend. Volgens traditie wordt op de 9^e dag een feest gegeven waarop je de baby kunt zien en de ouders kunt feliciteren. Dit alles uiteraard niet zonder eten en drank…

· Hebben we 5 nieuwe studenten voor de 3^e training geselecteerd: 2 jongens en 3 dames, leeftijd 20-40 jaar. De start van de training staat gepland voor september (afwachten dus…)

· Wordt een overlijden via TV bekend gemaakt ipv via kaarten. Familie kan op TV een afkondiging uitzenden met een foto van de persoon en namen van familieleden en wanneer de begrafenis/crematie is.

groet uit Guyana!