in Skeldon, een dorpje tegen de
Surinaamse grens.
het ziekenhuis
Ugita aan het werk in haar kliniek
Groet uit Guyana!
Ik heb bij Monda’s familie gelogeerd die dolblij was dat zij weer thuis is. Monda woont met haar ouders en broer en daarnaast 4 katten, 4 konijnen, 2 honden, een koe en kalf, papagaai en kippen dus het was een gezellige boel bij haar thuis. Het was weer een bijzondere ervaring en we hebben nu 5 klinieken!
Woensdag kwam ik thuis en donderdag- en vrijdag avond zijn we naar de wake van Rudy’s zwager gegaan. De man van zijn zus is overleden. Niet geheel onverwachts maar het blijft triest. De wake houdt in dat alle familie, vrienden, collega’s en buren bij elkaar komen vanaf de dag van overlijden tot de begrafenis/crematie. Er wordt vooral domino en kaartspelletjes gespeeld en koffie en eten uitgedeeld. Dit duurt de hele avond en de sfeer is gemoedelijk, bijna zoals op een verjaardag. Zaterdag was de crematie en dat gebeurde volgens Hindoestaanse traditie. Dit vindt plaats in de open lucht aan zee. Er wordt een brandstapel gemaakt van houtblokken en daar wordt het lichaam (zonder kist en onbedekt) op gelegd en dat wordt bedekt met houtblokken. Nadat er gebeden en gezongen wordt, wordt het vuur aangestoken en je bent letterlijk getuige van de verbranding. We stonden er vlak naast en een paar meter verderop werd iemand anders gecremeerd. Ik vond het niet eng omdat iedereen rustig was en dit voor hen een normale manier van afscheid nemen is. Ik zou er zelf moeite mee hebben om een geliefde op een brandstapel gelegd te zien worden en vervolgens gecremeerd te zien worden.
Ik heb de zwager overigens 1 keer gezien. Dat was vorig jaar toen we daar op bezoek zijn geweest. Een vrolijke man vol humor, die van het leven genoot en goed voor Rudy’s zus zorgde. Zij krijgt nu zijn pensioen van de werkgever omdat hij bijna met pensioen zou gaan. Zodra een echtgenoot wegvalt valt ook de financiele zekerheid weg en gelukkig maar dat zij zich daar geen zorgen over hoeft te maken. 10 en 13 dagen na het overlijden zijn dagen waarop de familie bij elkaar komt om 7 curries te eten en de pandit (priester) voert een aantal religieuze handelingen uit.
En verder:
· Het weer is wisselvallig, van zware regen- en onweersbuien tot zeer warme dagen. Ik geloof dat het weer in Nederland niet veel anders is.
· Zijn we op kraambezoek geweest bij Rudy’s vriend. Volgens traditie wordt op de 9e dag een feest gegeven waarop je de baby kunt zien en de ouders kunt feliciteren. Dit alles uiteraard niet zonder eten en drank…
· Hebben we 5 nieuwe studenten voor de 3e training geselecteerd: 2 jongens en 3 dames, leeftijd 20-40 jaar. De start van de training staat gepland voor september (afwachten dus…)
· Wordt een overlijden via TV bekend gemaakt ipv via kaarten. Familie kan op TV een afkondiging uitzenden met een foto van de persoon en namen van familieleden en wanneer de begrafenis/crematie is.
groet uit Guyana!Rudy, Angelina en Monda
nichtjes en neef
Annette
mijn collega's
broer met vrouw (links), 3 nichtjes in het midden
De dag had een heel bizar einde. We zagen mensen een man uit het water halen en hem vervolgens reanimeren. Het bleek dat de man een uur vermist was en uiteindelijk werd hij in het water gevonden. Hij was dronken en ik vermoed dat hij bewusteloos is geraakt en vervolgens is verdronken. De man heeft al die tijd (dood) in het water gelegen en tientallen mensen waren aan het zwemmen. Alcoholisme is een groot probleem in dit land en veel mensen komen om door ongelukken veroorzaakt door drank. Uit de reactie van mensen bij de creek bleek wel hoe “gewoon” het is. Iedereen reageerde vrij laconiek over de situatie en ging vervolgens gewoon verder met waar ze mee bezig waren.
Gisteren ben ik met een groep VSO-ers naar een andere creek gegaan. Wederom gezellig, veel eten en drinken en een leuke dag gehad.
Rudy kon niet mee, die is druk aan het werk. Hij werkt momenteel voor zichzelf en schildert het huis van vrienden. Die hebben een groot nieuw huis gebouwd en dat moet nu helemaal geverfd worden (binnen- en buitenmuren, vloer, plafond). Dat houden Rudy en 2 collega’s ongeveer 5 weken bezig. Hij verdient meer met zijn eigen werk en hij heeft meerdere klussen wachten. Goede ontwikkelingen voor hem dus! We hebben laatst een offerte gemaakt voor een huis dat blus- en brandschade heeft. Rudy heeft alle kosten opgevraagd voor materiaal en ik heb de offerte opgesteld. Totaal bedrag: 1,2 miljoen…..(6000 US = 4000 Euro). Hij krijgt hoogstwaarschijnlijk het werk toegewezen en kan daar aan de slag.
Het werk blijft enorm druk. Ben volop bezig met trainingen geven, het screeningsprogramma voor schoolkinderen, het opzetten van een glaucoma spreekuur in de Eye Clinic, voorbereidingen voor de nieuwe klinieken, ons definitieve voorstel van onze training voor de universiteit (voor het krijgen van accreditatie). De weken vliegen voorbij en ik krijg het af en toe benauwd als ik denk aan de hoeveelheid werk. Ik had eigenlijk verwacht dat het met de komst van Angela wat rustiger zou worden, maar het lijkt erop dat het werk simpelweg verdubbeld is….Nou ja beter druk dan stil op een stoel zitten.
En verder:
· De buren hebben de 2 honden weg gedaan. Alleen de puppy is nog hier. We zijn eindelijk af van het geblaf….
· Rudy leert steeds meer Nederlands en hij is snelle leerling!
· De straten hebben weer blank gestaan door de vele regen afgelopen week
· Komende dinsdag is mijn grote broer jarig!
Charles is deze maand op (een welverdiende) vakantie en hij stuurde een email dat hij zich uitgerust voelt en dat hij een goede tijd in Amerika heeft. Ik hoop dat hij besluit om te blijven maar ook dat hij bepaalde dingen zal veranderen. Hij heeft teveel taken en raakt daardoor overwerkt.
Arvel was hier samen met collega’s uit Engeland, Zuid Afrika. St. Lucia en Pakistan om naar de klinieken te kijken. Het was bedoeld om ervaringen uit te wisselen en om van elkaars programma’s te leren. Ik zag een paar oude bekenden terug en dat was erg gezellig en vooral ook leerzaam.
Mijn nieuwe collega Angela (VSO optometrist) is volop aan het werk. Ze ontdekt de leuke en minder leuke kanten van het werk en we zoeken samen naar een goede samenwerking waarin we van elkaar leren en elkaar ondersteunen.
Ik ben druk met het opzetten van de nieuwe klinieken: zorgen dat alle spullen aangeschaft worden, uitzoeken wat het ziekenhuis levert en wat wij moeten leveren, de meiden voorbereiden op werken in hun eigen kliniek.
Ik heb les gegeven aan 22 gezondheidszorgmedewerkers uit de omgeving van Bartica in het opsporen van oogafwijkingen. Een dagtrip van 6 uur reizen voor een les van 45 minuten. Ik had om 1,5 uur gevraagd en ik kreeg 20 minuten. Ik heb het uiteindelijk gerekt tot 45 min. Maar ik was absoluut niet blij met de gang van zaken. Verder heb ik de afgelopen week de trainingen voor de screening van schoolkinderen gegeven. Bij elkaar trainen we zo’n 25 scholen (per school 3-4 mensen) in een week tijd. Erg druk maar ook erg leuk om te doen.
Genoeg over het werk. Vorig weekend zijn Rudy, zijn zus en zwager en ik naar de creek gegaan voor een dagje zwemmen. In een oud bakkie van de zwager op pad gegaan. De man heeft een eigen airco ingebouwd: een kleine ventilator gaat aan als de motor start. Alleen Rudy en ik houden van water en wij hebben ons prima vermaakt met zwemmen, dobberen, watergevechten houden en ach, alles wat je doet als je jong en verliefd bent ha ha ha.
En verder:
-
Groet uit Guyana!